บทความ

กำลังแสดงโพสต์จาก 2011

ลักษณะการสังเกตคำภาษาจีน

ลักษณะการสังเกตคำภาษาจีน ภาษาจีน   ภาษาจีนเข้าสู่ประเทศไทยโดยการติดต่อค้าขาย   ลักษณะภาษาจีนและภาษาไทยมีความคล้ายคลึงกัน    เพราะเป็นภาษาคำโดดและมีเสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทย   โดยมากเป็นคำนามที่เป็นเรื่องของอาหารและเครื่องใช้     ความสำคัญของภาษาจีนที่เข้ามาในประเทศไทยทำให้ภาษาไทยมีคำใช้มากขึ้น     ลักษณะภาษาจีน             ภาษาจีนมีลักษณะคล้ายคลึงกับภาษาไทยมาก คือ เป็นภาษาคำโดดและมีเสียงวรรณยุกต์ใช้ เช่นเดียวกัน g มื่อนำคำภาษาจีนมาใช้ในภาษาไทยซึ่งมีวรรณยุกต์และสระประสมใช้จึงทำให้สามารถ ออกเสียงวรรณยุกต์และสระตามภาษาจีนได้อย่างง่ายดาย คำภาษาจีนยังมีคำที่บอกเพศในตัวเช่นเดียว กับภาษาไทยอีกด้วย เช่น เฮีย(พี่ชาย) , ซ้อ(พี่สะใภ้) , เจ๊(พี่สาว) ,               นอกจากนี้การสะกดคำภาษาจีนในภาษาไทยยังใช้ตัวสะกดตรงตามมาตราตัวสะกดทั้ง 8 มาตรา และมีการใช้ทัณฑฆาต หรือตัวการันต์ด้วยประมวลคำยืมจากภาษาจีนที่ใช้บ่อย ก๊ก  ...

ลักษณะการสังเกตคำภาษาเขมร

ลักษณะการสังเกตคำภาษาเขมร   ภาษาเขมร  ภาษาเขมรเข้ามาสู่ประทศไทยโดยทางการค้า   การสงครามการเมืองและวัฒนธรรม   คำที่มาจากภาษาเขมรส่วนใหญ่ที่พบมักใช้ในวรรณกรรม  วรรณคดี  คำราชาศัพท์   และใช้ในชีวิตประจำวัน มีหลักในการสังเกตดังนี้   ๑) คำภาษาเขมรมักไม่มีวรรณยุกต์   ๒) คำภาษาเขมรมักไม่ประวิสรรชนีย์   ๓) มักใช้  ร  ล  ญ  เป็นตัวสะกดในมาตรา  แม่ กน    ๔) มักใช้  จ  ส  เป็นตัวสะกดในมาตรา  แม่ กด ๕) มักเป็นคำควบกล้ำและอักษรนำ   ๖) คำราชาศัพท์บางคำมาจากภาษาเขมร ๗) คำที่ขึ้นต้นด้วย  บัง บัน บำ บรร   มักมาจากภาษาเขมร   ๘) คำที่ขึ้นต้นด้วย กำ คำ จำ ชำ ดำ   ตำ ทำ มักมาจากภาษาเขมร    ๙) คำภาษาเขมรส่วนใหญ่มักแผลงคำได้  ลักษณะคำเขมรในภาษาไทย            1. คำที่มาจากภาษาเขมรส่วนมากมาจากสะกดด้วย จ ญ ร ล เช่น เผด็จ , บำเพ็ญ , กำธร , ถกล ตรัส            2...

ลักษณะของคำภาษาบาลีและสันสกฤตที่ใช้ในภาษาไทย

ลักษณะของคำภาษาบาลีและสันสกฤตที่ใช้ในภาษาไทย ลักษณะของภาษาบาลีและสันสกฤต ภาษาบาลีและสันสกฤตอยู่ในตระกูลภาษาที่มีวิภัตปัจจัย   คือเป็นภาษาที่ที่มีคำเดิมเป็นคำธาตุ   เมื่อจะใช้คำใดจะต้องนำธาตุไปประกอบกับปัจจัยและวิภัตติ   เพื่อเป็นเครื่องหมายบอกพจน์ ลิงค์ บุรุษ กาล มาลา วาจก    โครงสร้างของภาษาประกอบด้วย ระบบเสียง หน่วยคำ และระบบโครงสร้างของประโยค   ภาษาบาลีและสันสกฤตมีหน่วยเสียง 2 ประเภท คือ หน่วยเสียงสระและหน่วยเสียงพยัญชนะ ดังนี้ 1.       หน่วยเสียงสระ หน่วยเสียงสระภาษาบาลีมี 8 หน่วยเสียง   คือ   อะ อา   อิ อี   อุ อู   เอ โอ หน่วยเสียงภาษาสันสกฤต ตรงกับภาษาบาลี 8 หน่วยเสียง และต่างจากภาษาบาลีอีก 6 หน่วยเสียง เป็น 14 หน่วยเสียง คือ อะ อา   อิ อี   อุ อู   เอ โอ    ไอ เอา ฤ ฤา ฦ ฦๅ 2.       หน่วยเสียงพยัญชนะ หน่วยเสียงพยัญชนะภาษาบาลีมี 33 หน่วยเสียง   ภาษาสันสกฤตมี 35 หน่วยเสียง เพิ่มหน่วยเสียง ศ ษ   ซึ่งหน่วยเสียงพยัญชนะทั้งสองภาษานี้แ...