ครูเจริญ

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า ๑.                 วังเอ๋ยวังเวง หง่างเหง่ง!                         ย่ำค่ำระฆังขาน ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล                                          ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน ชาวนาเหนื่อยอ่อนต่างจรกลับ                                 ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล                                        ...